سر زمين دلربا

..:: محرم امد ::..

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین (ع)

حلول ماه محرم الحرام سال ۱۴۳۰ هجری قمری ماه

حزن واندوه فرزندان رسول الله (ص) برهمه عاشقان

وسوگواران امام حسین (ع) تسلیت باد.

دردی کشیده ام که دلم داغدار اوست داغی چشیده ام که جگرها در او گم است

با تشنگان چشمه احلی من العسل نوشم ز شربتی که شکرها در او گم است

این سرخی غروب که همرنگ آتش است توفان کربلاست که سرها در او گم است

اعمال شب اول ماه محرم

1ـ نماز: اين شب چند نماز دارد كه يكي از آنها به شرح ذيل است:

دو ركعت، كه در هر ركعت بعد از حمد يازده مرتبه سوره‌ توحيد خوانده شود.

در فضيلت اين نماز چنين آمده است:

«خواندن اين نماز و روزه داشتن روزش موجب امنيّت است و كسي كه اين عمل را انجام دهد، گويا تمام سال بر كار نيك مداومت داشته است.»

2ـ احياي اين شب.

3ـ نيايش و دعا.

اول محرم هر سال اولين روز سال قمري است. از امام محمدباقر(عليه السلام) روايت شده است: «آن كس كه اين روز را روزه بدارد، خداوند دعايش را اجابت مي‌كند، همانگونه كه دعاي زكريا(عليه السلام) را اجابت كرد.»

دو ركعت نماز خوانده شود و پس از آن سه بار دعاي زير قرائت گردد:

«اللّهم انت الاله القديم و هذه سنةٌ جديدةٌ فاسئلك فيها العصمة من الشيطان و القوَّة علي هذه النّفس الامّارة بالسُّوء»

؛ بارالها! تو خداي قديم و جاوداني و اين سال، سال نو است، از تو مي‌خواهم كه مرا در اين سال از شيطان حفظ كني و بر نفس اماره (راهنمايي كننده) به بدي پيروز سازي.

محرم

لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه هشتم دی 1387ساعت 23:29 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

..:: زيارة الاربعين أي اليوم العشرين من صفر . ::..

زيارة الاربعين أي اليوم العشرين من صفر .

روى الشّيخ في التّهذيب والمصباح عن الامام الحسن العسكري (عليه السلام)قال: علامات المؤمن خمس: صلاة احدى وخمسين أي الفرائض اليوميّة وهي سبع عشرة ركعة والنّوافل اليوميّة وهي أربع وثلاثون ركعة، وزيارة الاربعين، والتختّم باليمين وتعفير الجبين بالسّجود، والجهر بِبِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، وقد رويت زيارته في هذا اليوم على نحوين، أحدهما ما رواه الشّيخ في التّهذيب والمصباح عن صفوان الجمّال قال : قال لي مولاي الصّادق صلوات الله عليه في زيارة الاربعين: تزُور عند ارتفاع النّهار وتقول :

اَلسَّلامُ عَلى وَلِيِّ اللهِ وَحَبيبِهِ، اَلسَّلامُ عَلى خَليلِ اللهِ وَنَجيبِهِ، اَلسَّلامُ عَلى صَفِيِّ اللهِ وَابْنِ صَفِيِّهِ، اَلسَّلامُ عَلى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهيدِ، اَلسَّلامُ على اَسيرِ الْكُرُباتِ وَقَتيلِ الْعَبَراتِ، اَللّـهُمَّ اِنّي اَشْهَدُ اَنَّهُ وَلِيُّكَ وَابْنُ وَلِيِّكَ وَصَفِيُّكَ وَابْنُ صَفِيِّكَ الْفائِزُ بِكَرامَتِكَ، اَكْرَمْتَهُ بِالشَّهادَةِ وَحَبَوْتَهُ بِالسَّعادَةِ، وَاَجْتَبَيْتَهُ بِطيبِ الْوِلادَةِ، وَجَعَلْتَهُ سَيِّداً مِنَ السادَةِ، وَقائِداً مِنَ الْقادَةِ، وَذائِداً مِنْ الْذادَةِ، وَاَعْطَيْتَهُ مَواريثَ الاَْنْبِياءِ، وَجَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلى خَلْقِكَ مِنَ الاَْوْصِياءِ، فَاَعْذَرَ فىِ الدُّعاءِ وَمَنَحَ النُّصْحَ، وَبَذَلَ مُهْجَتَهُ فيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ وَحَيْرَةِ الضَّلالَةِ، وَقَدْ تَوازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْيا، وَباعَ حَظَّهُ بِالاَْرْذَلِ الاَْدْنى، وَشَرى آخِرَتَهُ بِالَّثمَنِ الاَْوْكَسِ، وَتَغَطْرَسَ وَتَرَدّى فِي هَواهُ، وَاَسْخَطَكَ وَاَسْخَطَ نَبِيَّكَ، وَاَطاعَ مِنْ عِبادِكَ اَهْلَ الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ وَحَمَلَةَ الاَْوْزارِ الْمُسْتَوْجِبينَ النّارَ، فَجاهَدَهُمْ فيكَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتّى سُفِكَ فِي طاعَتِكَ دَمُهُ وَاسْتُبيحَ حَريمُهُ، اَللّـهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبيلاً وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً اَليماً، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ سَيِّدِ الاَْوْصِياءِ، اَشْهَدُ اَنَّكَ اَمينُ اللهِ وَابْنُ اَمينِهِ، عِشْتَ سَعيداً وَمَضَيْتَ حَميداً وَمُتَّ فَقيداً مَظْلُوماً شَهيداً، وَاَشْهَدُ اَنَّ اللهَ مُنْجِزٌ ما وَعَدَكَ، وَمُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ، وَمُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ، وَاَشْهَدُ اَنَّكَ وَفَيْتَ بِعَهْدِ اللهِ وَجاهَدْتَ فِي سَبيلِهِ حَتّى اَتياكَ الْيَقينُ، فَلَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَكَ، وَلَعَنَ اللهُ مَنْ ظَلَمَكَ، وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ، اَللّـهُمَّ اِنّي اُشْهِدُكَ اَنّي وَلِيٌّ لِمَنْ والاهُ وَعَدُوٌّ لِمَنْ عاداهُ بِاَبي اَنْتَ وَاُمّي يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ، اَشْهَدُ اَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فىِ الاَْصْلابِ الشّامِخَةِ وَالاَْرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ، لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجاهِلِيَّةُ بِاَنْجاسِها وَلَمْ تُلْبِسْكَ الْمُدْلَهِمّاتُ مِنْ ثِيابِها، وَاَشْهَدُ اَنَّكَ مِنْ دَعائِمِ الدّينِ وَاَرْكانِ الْمُسْلِمينَ وَمَعْقِلِ الْمُؤْمِنينَ، وَاَشْهَدُ اَنَّكَ الاِْمامُ الْبَرُّ التَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ الْهادِي الْمَهْدِيُّ، وَاَشْهَدُ اَنَّ الاَْئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوى وَاَعْلامُ الْهُدى وَالْعُرْوَةُ الْوُثْقى، وَالْحُجَّةُ على اَهْلِ الدُّنْيا، وَاَشْهَدُ اَنّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَبِاِيابِكُمْ، مُوقِنٌ بِشَرايِعِ ديني وَخَواتيمِ عَمَلي، وَقَلْبي لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ وَاَمْري لاَِمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ وَنُصْرَتي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتّى يَأذَنَ اللهُ لَكُمْ، فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لا مَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَواتُ اللهِ عَلَيْكُمْ وَعلى اَرْواحِكُمْ وَاَجْسادِكُمْ وَشاهِدِكُمْ وَغائِبِكُمْ وَظاهِرِكُمْ وَباطِنِكُمْ آمينَ رَبَّ الْعالِمينَ .

ثمّ تصلّي ركعتين وتدعو بما أحببت وترجع

              عکس گنبدت روبه روی منه



                                                     دیدنه حرم آرزوی منه

لينك ثابت نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 12:38 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

..:: یا ابا عبدالله ::..

حسین تا بی نهایت وفاست

آن شب که وداع یار با یاران بود

از اشک فراق دیده خونباران بود

گشتند به گرد یار پروانه وشان

یعنی که حسین شمع دلداران بود

يا أبا عَبدِ الله إنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ،

وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ ، وَوَلِيٌّ لِمَنْ والاكُمْ،

وَعَدُوٌّ لِمَنْ عاداكُمْ، فَأسْألُ اللهَ الّذِي

أكْرَمَني بِمَعْرِفَتِكُمْ، وَمَعْرِفَةِ أوْلِيائِكُمْ،

وَرَزَقَني البَراءَةَ مِنْ أعْدائِكُمْ، أنْ

يَجْعَلَني مَعَكُمْ في الدُّنْيا وَالآخِرَةِ، وَأنْ

يُثَبِّتَ لي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْق في الدُّنْيا

وَالآخِرَةِ.

لينك ثابت نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 12:19 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

..:: حسین ::..

با اشک هاش دفتر خود را نمور کرد

در خود تمام مرثيه ها را مرور کرد

ذهنش ز روضه ها ي مجسم عبور کرد

شاعر بساط سينه زدن را که جور کرد

احساس کرد از همه عالم جدا شده است

در بيت هاش مجلس ماتم به پا شده است

در اوج روضه خوب دلش را که غم گرفت

وقتي که ميز و دفتر و خودکار دم گرفت

وقتش رسيده بود به دستش قلم گرفت

مثل هميشه رخصتي از محتشم گرفت

بار اين چه شورش است که در جان واژه ها ست

شاعر شکست خورده طوفان واژه هاست

بي اختيار شد قلمش را رها گذاشت

دستي زغيب قافيه را کربلا گذاشت

يک بيت بعد ، واژه ي لب تشنه را گذاشت

تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت

حس کرد پا به پاش جهان گريه مي کند

دارد غروب فرشچيان گريه مي کند

با اين زبان چگونه بگويم چه ها کشيد

بر روي خاک و خون بدني را رها کشيد

او را چنان فناي خدا بي ريا کشيد

حتي براش جاي کفن بوريا کشيد

در خون کشيد قافيه ها را ، حروف را

از بس که گريه کرد تمام لهوف را

اما در اوج روضه کم آورد و رنگ باخت

بالا گرفت کار و سپس آسمان گداخت

اين بند را جداي همه روي نيزه ساخت

"خورشيد سر بريده غروبي نمي شناخت

بر اوج نيزه گرم طلوعي دوباره بود"

اوکهکشان روشن هفده ستاره بود

خون جاي واژه بر لبش آورد و بعد از آن...

پيشاني اش پر از عرق سرد و بعد از آن ...

خود را ميان معرکه حس کرد و بعد از آن ...

شاعر بريد و تاب نياورد و بعد از آن ...

در خلصه اي عميق خودش بود و هيچکس

شاعر کنار دفترش افتاد از نفس...

*سيد حميد برقعي

لينك ثابت نوشته شده در چهارشنبه هشتم اسفند 1386ساعت 0:34 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

..:: عشق یعنی ::..

عشق یعنی آتش افروخته عشق یعنی خیمه های سوخته

عشق یعنی حاجی بیت الحرام دل بریدن ها وحج ناتمام

عشق یعنی غربت نور دوعین عشق یعنی گریه برقبر حسین

عشق را گویم فقط در یک کلام

یا اباالفضل وحسین و والسلام

من پرستويم و مانده ز سفر بال و پرم

گرچه خاکسترم اما ز غمت شعله‌ورم

من سفير توام و بانگ انالحق زده‌ام

آخرين کار نمازيست که بر دار برم

ملک‌الموت به اعجاز سرانگشت غمت

جان طلب کرد به شوق تو فقط جان سپرم

شوق پرواز بود از قفس تنگ تنم

تا مگر همره باد از سر کويت گذرم

قاصد باد به سوي تو فرستم که ميا

مهر اين نامه به خون جگر و اشک ترم

سر به راه تو نهادم همه جا تا دم مرگ

که سر راه تو و خواهرت افتاده سرم

پيش مرگ توام و جان من اي دوست تويي

بي تو من شمع فنا گشته پاي سحرم

حميد فرجي

لينك ثابت نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 12:25 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

..:: يا حسين ::..

در سر هواي كوي تو دارم یاحسین

قصد سفر به سوي تو دارم يا حسن

محرم شديم با دل خونين به حج عشق

عزم طواف كوي تو داريم يا حسن

حجاج را به لب شده لبيك وما به لب

پيوسته گفتگوي تو داريم يا حسين

در اين دلي كه بي غم عشقت صفا نيافت

عمريست ارزوي تو داريم يا حسين

بر شستشوي روي سياه از گناه خويش

اشكي ز ابروي تو داريم يا حسين

هر كس در اين جهان به كسي دل سپرد ما

دل در شكنج موي تو داري يا حسين

انقدر كز تو عشق بود در قلوب ما

بيزاري از عدوي تو داريم يا حسين

با ياد كام خشك تو چون اب ميخوريم

پيغام از گلوي تو داريم يا حسين

اي ساقي شكسته دلان ما كه جام عشق

لبريز از سبوي تو داريم يا حسين

با ذعوتي كه كردي از ما به لطف خويش

شرمندگي ز روي تو داريم يا حسين

ما زائريم موقع بر گشتن از فرات

تطهير از وضوي تو داريم يا حسين

ما را چو گل مانه در اغوش ميكشد

چون زره اي زبوي تو داريم يا حسين

هيهات از مذلت اگر شد شعار ما

درسي ز خلق خوي تو داريم يا حسين

غرق گنه چون حر خطا كار عاقبت

چشم اميد سوي تو داريم

*يا حسين* محمد موحديان

لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه چهاردهم بهمن 1386ساعت 10:52 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

..:: حضرت علی اکبر (ع) ::..

اشعاری در مدح حضرت علی اکبر (ع) و قضیه ای که در کربلا به هنگام اذن میدان گرفتن از پدر و ...پیش آمد .

این علی را با خدایش نسبتیست ... اکبر از الله و اکیر قسمتیست

ای همای عرش پیمای وجود .... سایه ات ممدود بود و کس نبود

غلزم امواج نا پیدای عشق ..... بی نهایت عشق در دریای عشق

تو به بهر عشق حق مستغرقی ..... غرق اندر نور حق و در حقی

تو پدر را چون وجود قابلی .... کشتی طوفانیش را ساحلی

اکبر آمد نزد آن سلطان عشق ... بوسه زد بر خاک پای جای عشق

با ادب شد از پدر میدان طلب ... رخصت میدان گرفت آن با ادب

باز کن بال و پر عشق مرا .... تا کنم پرواز بر بام شما

اکبر آن گنجینه سر قدم ... زد حوادث را همه یک جا رقم

مادرش لیلای بی مجنون عشق .... بود او هم با اسیران در دمشق

در خفای خیمه مو بر باد داد .... گیسوان را روی دست خود نهاد

ورد او اندر دعا و زیر لب ... بود معنایش همه اکبر طلب

از دعای مادر و لطف پدر .... باز آمد سوی خیمه این پسر

مادرش آغوش خود را باز کرد .... با پسر در جای خود پرواز کرد

عاشقان را سر به زیر افکنده دید .... می کشان را غرق اندر خنده دید

سرمه اندر چشم بیمارش کشید ...

بوسه زد بر روی آن روی خدا ... بوسه های گرم اما بی صدا

آه لیلی از طریق بوسه ها .... شد نقاب آن مه لقا

اکبر آمد میدان با شتاب ... کرد خواهش از پدر یک جرعه آب

پیر خماران و دردی نوش مست ....از حسین و اکبرش مقصود هست

لينك ثابت نوشته شده در جمعه دوازدهم بهمن 1386ساعت 0:17 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

..:: تاوان این خون تا قیامت موند بر ما ::..

روزی که در جام شفق مل کرد خورشید

بر خشک چوب نیزه ها گل کرد خورشید

شید و شفق را چون صدف در اب دیدم

خورشید را بر نیزه گویی خواب دیدم

خورشید را بر نیزه؟ اری این چنین است

خورشید را بر نیزه دیدن سهمگین است

در جام من می بیشتر کن ساقی امشب

با من مدارا بیشتر کن ساقی امشب

بر ابخورد اخر مقدم تشنگانند

می ده حریفانم صبئری می توانند

من صحبت شب تا سحوری کی توانم

من زخم دارم من صبوری کی توانم

تسکین ظلمت شهر کوران را مبارک

ساقی سلامت این صبوران را مبارک

من زخم ها کهنه دارم بی شکیبم

من گرچه اینجا اشیان دارم غریبم

با صبوری کینه دیرینه دارم

من زخم داغ ادم اندر سینه دارم

من زخم دار تیغ قابیلم برادر

میراث خوار رنج هابیلم برادر

من با محمد از یتیمی عهد کردم

با عاشقی میثاق خون در مهد کردم

با ریگ صحرابا اباذز پویه کردم

عماروش چون ابر دریا مویه کردم

من تلخی صبر خدا در جام دارم

صفرای رنج مجتبی در کام دارم

من زخم خوردم صبر کردم دیر کردم

من با حسین از کربلا شب گیر کردم

ان روز در جام شفق مل کرد خورشید

بر خشک چوب نیزه ها گل کرد خورشید

فریاد های خسته سربر اوج میزد

وادی به وادی خون پاکان موج میزد

بی درد مردم ما خدا بی درد مردم

نامرد مردم ما خدا نامرد مردم

از پا حسین افتادو ما بر پای بودیم

زینب اسیری رفت ما بر جاب یودیم

از دست ما بر ریگ صحرا نطع کردند

دست علمدار خدا را قطع کردند

نو باوگان مصطفی را سر بریدند

مرغان بستان خدا را سر بریدند

در برگ ریز باغ زهرا برگ کردیم

زنجیر خاییدیم صبر مرگ کردیم

چون ناکسان ننگ سلامت ماند بر ما

تاوان این خون تا قیامت ماند بر ما

***

روزی که در جام شفق مل کرد خورشید

بر خشک چوب نیزه ها گل کرد خورشید

*اشعار استاد محمد علی معلم*

لينك ثابت نوشته شده در جمعه بیست و هشتم دی 1386ساعت 12:19 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

..:: السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ::..

السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنَائِكَ‏

عَلَيْكَ مِنِّي سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِيتُ وَ بَقِيَ اللَّيْلُ َ النَّهَارُ وَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّي لِزِيَارَتِكُمْ (لِزِيَارَتِكَ) السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ (وَ عَلَى أَوْلاَدِ الْحُسَيْنِ ) وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ‏

التماس دعا

لينك ثابت نوشته شده در شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 8:51 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

..:: ::..

باز از راه محرم غم رسيد

بر زمينو آسمان ماتم رسيد

اين هلال قد كمان ديگر است

ليتنا كنا معك نصرست

خرقه ها را بار ديگر تن كنيد

آتشي در قلب اين خرمن كنيد

طبل و شيپور عزا را سر دهيد

هفت اقليم عطش را در دهيد

ورد صوفي حا و سين و يا و نون

فاعلاتن فاعلاتن فاعلون

حاي آن حاميم ذات كبرياست

سين آن سر ها ز پيكرها جداست

ياي آن يكتا پرست و يظهرون

نون آن باشد قسم بر يسترون

سينه از درد فراغت خسته است

دل به روي غير تو بسته است

هيچ داني در دلم جا كرده اي

عرش حق شش گوشه برپاكرده اي

عشق بازي با تو معنا مي شود

نور حق با تو هويدا ميشود

السلام اي شاه مظلوم و غريب

السلام اي آيه امن يجيب

اسلام اي نور چشم مصطفي

اسلام اي خامس آل عبا

لينك ثابت نوشته شده در جمعه بیست و یکم دی 1386ساعت 19:17 توسط ..:: نسرین فراهانی ::..

HOME | MAIL | DESIGNER | ARCHIVE | RSS

..::توضيحات::..

عالم همه محو گا رخسار حسین است
ذرات جهان در عجب کار حسین است
دانی که چرا خانه حق گشته سیه پوش
زیرا که خدای تو عزا دار حسین است

..::آمار بازديد::..

افراد آنلاين :
بازديدهاي دوستان:

..::آرشيو وبلاگ::..

دی 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386

..::ويرايش قالب::..